"İnsan, aynaya bakarken gördüğü yüz kadar olgunlaşır, ne eksik ne fazla. Gerisi makyaj." - Oscar Wilde (kurgusal)"

Kendime Mektup!

yazı resimYZ

Düşüncemin zeytin dalı

Anneciğimin arlı toprağında yeşerdi

Ruhumun çırılçıplak özgürlüğü

Büyüttüğü ağacın gölgesi

Pervasız gençliğimin savunmasız direnişiyle

Devleri yakından gördüm, hepsi cüceydi, cüce

Ertelediğim duguların beni taşıdığı, hey kendim!

Göster seni unutmadığını

Yanındayken bıraktığın, yokluğunda yanındaydı

Sevginin sevgisizliğe isyanında

Düğünümüz var seninle

Davullu, zurnalı, halaylı

Oyna dürüstçe

Özgürlüğü içine al

İçindeki özgürlüğü dışarı sal

Kavuşmaların ruhsal aleminde

Karşılaştığın zaman kendinle, iyi bak

En zor olanı onu tanımak

Birleşip kaynaşmayı başardığında

Ki bu fazlasıyla var insanın doğasında

Yakıştırmalar utançla girecekler

Var edenin ölümlü topraklarına

(YILDIZ TİLBE)

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön