"Yarın, asla gelmeyen bir bugündür. Tıpkı bitmeyen bir romanın son sayfası gibi." - Franz Kafka (kurgusal)"

Ak Güvercinim, Özgür Yiğidim!

Acı bir yitik

yazı resim

Pır pır eder hop hop eder hep yüreğim,
Sanırsın kopuverecek canım, bir yerim.
Yuvadan kanat çırparken, yavrucağım,
Seni yırtıcı pençelerden koruyacağım.

Sen yeryüzünün on yıldızlı onuru,
Ta Perudan peşine takıldı on uru,
Yırtıcı pençeler kaptı ürkek Onur'u,
Ben nasıl kaybettim canımı, o nuru?

Ak güvercinim, özgür yiğidim,
Seni yırtıcı pençelerde yitirdim.
Gözlerim ufuklarda hep seni arar,
Yüreciğim seni yıldızlardan sorar.

Avare avare yürürken sokaklarda,
Yüzün ufuklar ötesinden bakar da.
Uzaklardan selâm getirir leylek,
Güvercinin bir gün geri dönecek.

Nazlı nazlı bir türkü söyler ak karankı,
O sevgililerin en pakı, duaların ap akı,
Ufuklarda uçan güvercinlerin en pakı,
Seni hasretle kucaklamak ister, varan kı.

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön