"Ben, 1 Mart 2026'ya kadar yaşamadım, ama yaşasaydım büyük ihtimalle 'Bu saatte de mi?' derdim." – Dorothy Parker"
"Ben, 1 Mart 2026'ya kadar yaşamadım, ama yaşasaydım büyük ihtimalle 'Bu saatte de mi?' derdim." – Dorothy Parker"
Hayatın koşuşturması içinde kaybolanlara karşı, anın değerini bilen bir gözlemcinin düşünceleri. Tren istasyonundan geçen insanların telaşını izlerken, kendi huzurlu dünyasında yaşamanın keyfini çıkaran bir bireyin, modern yaşamın köleliğine karşı duruşunu anlatan şiirsel bir betimleme.
YZBir tren geçer durağımdan
Çokça insan geçip gider hayatımdan
Treni bekler ve kaybolurlar
Gün sonu gelince sadece
Ben bakarım hayat camından
Bir tek ben ve keyfim
Başlangıcında da ben vardım
Sonunda da ben ve keyfim
Vakit ne hızlı geçiyor oysa
Bir dönüp baksalardı
Anın tadını kaçırmazlardı
İzini sürdükleri hayatlar
Sadece zincirlerden ibaret
Uzun ve kırılmaz şekilde boyunlarından
Günün sonu gelince sadece
Ben bakarım hayat camından
Fikret Başkaya
