"Hayat, elimizde iki kurabiye varken birini kaybetmek gibidir; diğeri artık asla aynı tadı vermez. - Dorothy Parker"

yazı resimYZ

Ben seni yağmurda
Boranlarda karda sevdim
Ben seni dağlarda
Uzayan yollarda sevdim
Bitmedi umudum
Çöllerde aşkla kavruldum
Ciğerimde nefes
Damarda kan gibi sevdim

Seni ben gönül eşim
Başıma taç ettim sevdim
Karanlık geceme
Güneş gibi doğdun sevdim
Billur gülüşüne
Kalbimi ömrümü verdim
Eğer isteseydin
Canımı bile verirdim

Kurumuş dallarım
Çiçeklendi sonbaharda
Sen nasılsın acep
Mutlu musun oralarda
Görmediğim her an
Yangındayım yaralarla
Arayıp dururum
Olur olmaz diyarlarda

Süphan gibi mağrur
Munzur gibi çağlar gönlüm
Kuşlar gibi ürkek
Ceylan gibi ağlar gönlüm
Umudum tükenmez
Ovalar yaylalar gönlüm
İstemezsen bile
Sana bel bağlar gönlüm

KİTAP İZLERİ

Masumiyet Müzesi

Orhan Pamuk

Hatıraların Varlığa Dönüştüğü Yer: Masumiyet Müzesi "Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum." Orhan Pamuk'un 2006'da Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanmasının ardından yayımladığı ilk büyük romanı olan Masumiyet
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön