Tanrı ve insan...
Ölüm vardı dünyada, / Garantiside yoktu hayatın! / Zaman dediğimiz şey, / Yukarıdan kurulu! / Milyarca
"Bütün ölüler gibi, ben de yaşadım. Ama ne işe yaradı?" ― Samuel Beckett"
"Bütün ölüler gibi, ben de yaşadım. Ama ne işe yaradı?" ― Samuel Beckett"
Ölüm vardı dünyada, / Garantiside yoktu hayatın! / Zaman dediğimiz şey, / Yukarıdan kurulu! / Milyarca
Yoktun, / Güzden kalan asmadaki üzüm tanesi gibi, / Gündüz
Soğuk bilirim, ne de anlatabilirim, / Görebilmen gerek ayazı, /
Biliyorum sitemlisin bana, / Fırsat buldukça esiyorsun kuzeyden, / Üşütüyor
Dudakların soğuktu bugün, / Birşeyler eksilmişti sanki, / Sanki biraz
Her akşam boş hayallere sarhoş olmak, / Olmayan cennetin tanrısı, /
Bilirdim seni, gözlerinden, / Okyanus gibi bakardın, / Dibe çökmüş
Göç mevsimi başladı, / Kırlangıçlar ne zarif, / Güneş mevsimlerde
Özledim seni, / Uzaklardan geliyor kokun, / Dumansı leylaksı, vanilya
Tanrının adaleti yok! / Olsa idi insanlardan hakim olmazdı, /
Yapraklar açıyor güneş tanrı! / Yağmur yağıyor toprak canlı, /
Kaçmıştı uykum rüyalardan uzak, / Karanlıklardan gelen bulutlara, / Yağmurda
Elinde kutsal saydığı haçı, / Minareden dinlediği ezan sesi, /
Oysa ki zaman eskimişti, / Ölüm gelmeden çiçekler açtı, /
Yağarken gökten yıldızlar, / Ve ben toplarken kucak dolusu, /
Seni özlüyorum çoğu zaman, / Oysaki uzaktasın, / Erişebilseydim mesafeye,
Çoktun! / Ama yoktun! / Ruhum sen iken,
Ölüm var! / Doğum kadar gerçek! / Satın alınamayan zamanlardan,
Sevgim çıplaktı, / Yeni doğmuş bebek gibi, / Dağlardan çağlayan
Hayatın içinde bir nefes
İstanbul
Can yücel
Selim İleri