Erkan baykal
Kiraz çiçeğim.
Ben senin gözündeki kiraz çiçeklerini sevdim. / Her bahar açar tazeliğini korur, / Gelinliklik gibi beyaza
Mor...
Ben sana hasretim, / Şairin dediği prangaları eskitmedim, / Yokluğunda insan sevmedim, / Sana ihanet ederim
Şans...
Yağmur yağıyor gecenin bir vakti, / Soğuk kavuruyor yanlız bedenleri, / Yorganı battaniyesi olmayan üşüyenleri! /
Uzaktaki nefesim...
Ruhunu sevdim seni, / İnsandi geçmişin geleceğine kefilim, / Hamurunda
Ömrüm...
Bugün bana saçındaki beyazları sordun! / Benim gözüm seni nasıl görüyor sormadın?
Kedi...
Biliyorum sitemlisin bana, / Fırsat buldukça esiyorsun kuzeyden, / Üşütüyor
Kırlangıç kuşları...
Bilirdim seni, gözlerinden, / Okyanus gibi bakardın, / Dibe çökmüş
Vanilya dudaklım...
Özledim seni, / Uzaklardan geliyor kokun, / Dumansı leylaksı, vanilya
KİTAP İZLERİ
Eşekli Kütüphaneci
Fakir Baykurt
Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku