"Hayat bir roman gibidir; ne kadar kalın olursa olsun, sonunda hep aynı kapakla biter." - Franz Kafka"

Yusuf Gibi...

lotusum...ve...

yazı resimYZ

Yusuf gibi sev beni
İçten ,samimi
Haziran sıcağı gibi
On beşinde Cevat bir delikanlı
Olayım kapında
Ey.. Memleket Nilüferi.!!!
Utangaç Lavanta
Kuyularda susuz
Beklerken hükmü,anı
Bir ömür pahasına
Dünyanın Güzeliyken
Yaşlansın zaman;
Asa ile yollarda
İnleyen Züleyha gibi

Bir aya, birde yıldızlara
Bakarken haber verildiğinde
Birde gözlerine asılı kaldıklarında
Yusuf gibi bil beni
Ayrılsın et ile Tırnak;
Varsın Dilberler parmaklarını keserken
De ki:-Aşk benim Yusufum Sen
Kalbin Semaha durduğunda
Gönlüne batan dikenleri
Kim bilebilir ki ?
Yürekte Bir Taş olsam
Güzellerin hasmı,Rayihası.!!!

Yusuf gibi Vur beni
Mısır Zindanlarında
Kırbaçlar inerken
Vücuduna,Ram eyle
Seyreyle acımasızlığı
Ve acizliği,Kini, Öfkeyi
Ey.. Kokusunu veren
Lotus çiçeği.!!!
Gözbebeklerine mühürle beni
Aşk; şartsız ölebilmekse
Yusuf gibi Aşka say beni.
Kaderim ol,sarıl bana
Servetin olayım,
Düşsün Alnına-kaşların arasına
Mühür gibi,Çıkmaz yazı gibi
Yusuf gibi.Yusufun gibi !!!

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön