"Sanırım 'yarın' kavramı, tıpkı iyi bir kahve gibi, zamanla acı bir şeye dönüşüyor." – Douglas Adams"

Yol...

Hangi gece düşersin içime bimiyorum... / Ve ben artık hiçbir gecede sana yürümüyorum...

yazı resim

Kimsesiz, izbe, soğuk geceler…
Sen çökmüş olurdun üstüme
Göz gözü görmezdi!..
Sislerin arasında benekler, bilirim yol!
Yol bir şey getirmez bana…
Beklerken ne verdi ki?

Pencereyi açardım, eserdi gece
Gözlerimde yaşlar, dilimde bin hece
Ciğerlerimde isyan
Katran katran
Gözümün önünde yol!
Yol bir şey söylemez…
Beklenen kim geldi ki?

Susarım… Suskunluklar ağlar
Küserim desem suçlu değil ki yollar!
En iyisi giderim…
Koltuğumun altında hayat
Bilinen yol kimseye çıkmaz…
Çıksa, yürümezdim ki!
Çıksa, sana varamazdım ki!

KİTAP İZLERİ

Kayıp Tanrılar Ülkesi

Ahmet Ümit

Zeus Berlin Sokaklarında: Ahmet Ümit'ten Mitoloji, Cinayet ve Hafıza Üzerine Bir Roman Ya eski tanrılar ölmemiş, sadece unutulmuşsa? Ve içlerinden biri, bu umursamazlığa öfkelenip modern
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön