prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /
Gökte yıldız derleyen, garip bir serseri var
Gözleri bulut gibi, acayip elleri var.
Hem de hiç fasılasız, doğduğu günden beri
Yıldız kovalamaktan, şaşı olmuş gözleri.
Bakışları çıldırmış, bir coşkun pınar gibi
Kaydı diye ağlıyor, yıldıza kanar gibi.
Teselliye vicdanlı birisini arıyor
Bazen açıp elini duada yalvarıyor.
Yüreği sel misali, ümit ile dolarak
Büküp bazen boynunu, gül misali solarak.
Secdeye varır gibi, yere dek eğiliyor
Kim bilir, Yaradan’dan belki imdat diliyor.
Kurtar diye çektiğim, huzur koymaz çileden
Yardımı esirgeme diye aciz köleden.
Sükunete eriyor dinmez sandığı isyan
Pür ümitle dilerken, Rabb’ ından lütuf, ihsan.
Nihayetinde ona yine kucak açıyor
Yaklaşıyor Rabb’ ına nefsindense kaçıyor.
Tırmandıkça rahmetin bereket dağlarına
Kelebekler misali süzülüp bağlarına.
Ummadığı şekilde mutlulukla doluyor
Hüzün dolu yüreği son kez mesut oluyor.
