Masada bir demlik demlenmiş çay var.
Tespihim elimde nazlı kehribar.
Arayıp sormaz oldu artık dostlar.
İçimde çığ gibi büyür yalnızlık.
Her dem ayrı kasvet çöker üstüme.
Tespihim hüznümü paylaşır benle.
Hemhal oluyorum çaydaki demle.
Beni koza gibi sarar yalnızlık.
Gece ve demli çay şimdi yoldaşım.
Kehribar tespihim oldu sırdaşım.
Yalnızlığı yalnızlıkla paylaştım.
Koca bir dağ olup çöktü yalnızlık.
Ankara,06.03.2008 İbrahim KİLİK
