"Hayatta iki şeyden kesinlikle kaçınmalısın: kötü kahve ve iyi bir hikayeyi mahveden editörler." — Mark Twain (kurgusal)"

yazı resim

Viran mıydı hayatım senden önce
Ziyan mıydı sensiz gelecek gece
Umudum yok artık, sakın gelme
Çaresiz, sessizce vazgeçtim...

Yıkılsın bu sözü ilk söyleyen
Hayatıma ilk heyecanı getiren
Gülerken ağlamayı da öğreten
Hatıraların bendeyken vazgeçtim...

Bir dokunuş değilmiş sevda
Bırak böyle kalsın, dokunma!
Kırılan her şey bana ait, toplama
Acıyla yaşarken vazgeçtim...

Gökle yer arasında ne varsa
Bütün insanlıkta vardı bu yara ?
Yanıldım, yıkıldım sanma
Soluksuz kalırken vazgeçtim...

Gülüşündü beni haince bağlayan
Bağlıyken bana işkence yapan
Her itirafımda benliğimi çalan
Son bir söz daha, vazgeçtim...

Bugün bir başka yalnızlığım
Her sözüne deli gibi aldanışım
Bunu en baştan yapmalıydım
Seni seveni satıp, vazgeçtim...

Fatih Kuyucu

KİTAP İZLERİ

Masumiyet Müzesi

Orhan Pamuk

Hatıraların Varlığa Dönüştüğü Yer: Masumiyet Müzesi "Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum." Orhan Pamuk'un 2006'da Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanmasının ardından yayımladığı ilk büyük romanı olan Masumiyet
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön