"Bir yazarın en büyük dileği, yazdığı son cümlenin, yayıncısının en büyük kabusu olmasıdır." *Terry Pratchett*"

Unutma Dudukuşu Mavidir Nihavent

yazı resim

Seni dekbaz,
seni dudukuşu,
seni geçmişi kandilli,
seni ibibullah sivri külah…
Bekle…
Hemen çekme ferteği… Bir dinle…

Misal değildir… Gomere’nin hazineleri,
boynuna asıp da kim götürmüş altın kadehleri?
Bırak ifrit yardaklığını,
Tanrı çoktan lanetledi o şehri.
Gel…
Nihavent sevişmelerde,
kaygısızdır hüzün.
Ve
Mavidir nihavent,
sen mavi sevişmelere at bedenini.
At üzerinden,
uslanmaz nen varsa.
Sal
kendini saten çarşafa,
arala pencereni ki;
yakamoz düşsün yüreğine.

Buluş…
O içli şarkının rast perdesinde kendinle…
Kendini dinle si sesinde.
Ve
Yavaş bak çeşnisine, bakire süveydanın
Agop’un kazı gibi yutma kızı sakın.

Unutma…
Aşkın bir yarısı da
umuttur aslında.
Umutsa koca bir filika…
Ve, bu nedenledir ki,
kalın olur
kaptanların seyir defterleri,
seyrüsefere çıktıkça.

Bak bu dediğimi iyi dinle…
Uyuma hemen yatakta,
sevişmeler umudun meyvesidir
al bir çıkın, koy cebine,
terin geçmeden.

Sana son nasihatim…
İyi dinle, kanatlarının çırpışını
kırlangıcın.

Sonra…
Sırtını yaradılışa ver,
yönünü ölüme…
Çıkma yolun dışına,
sağına da soluna da
iyi bakın.

Ahmet ARIK Eylül 2007

]

KİTAP İZLERİ

Yaşadığım İstanbul

Selim İleri

İstanbul'un Kırık Kalbi: Selim İleri'nin Hafıza Kazısı Bazı yazarlar vardır ki bir şehirle öylesine özdeşleşirler, sanki o şehrin sokakları onların damarlarında akar. Selim İleri de,
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön