Oturdum da yol yaygısı kilimimin üzerine
Batıyor sıska vucudumda kemiklerim birbirine
Hülasası memnuniyetsizlik,mutsuzluk ya el eline
Kuştüyü yatağa bile uzansam,faydasız acı duygu seline
Hani nerede o keskin dilli kara saçlı adamım benim?
Dur ben,ulan artık o kara saçlı değil üstelik hayalimi yiyeyim!
Sinek karası gibi kararmış,gn ve gün ümitlerim...
İğrenç bir iğrenti ve yakıcı bir özlem,ne bu ben ne bileyim.
20.07.2008.İzmir.
Müfide DECDELİ.
