"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."

tutmadın ellerimi!...

Belki de ben seni hiç sevmedim, / Acı gerçeği saklayacak tek bir sığınak bulamayınca / Gizledim, / Söylemedim, / Aldattım seni, /

yazı resim

Boşlukta sallandığım hiçbir uçurumda yoktun
“Tutmadın ellerimi!
Gözlerin vardı, perde inmiş düşlerin ardında
Senden kalan saç telin boş avuçlarımda
Sıkıldım artık seninle olmaktan,
Hadi al başını ve git!

Belki de ben seni hiç sevmedim,
Acı gerçeği saklayacak tek bir sığınak bulamayınca
Gizledim,
Söylemedim,
Aldattım seni,
Aldattım gözlerini,
Arkadaş bile kalamayız belki…
Ne ben senin sevenin,
Ne de sen benim
Bıktım artık yüreğini hatırlatan her geceden.
Sana kapanmayan gözkapaklarımdan sıkıldım
Belki de ben seni hiç sevmedim.
İçimde akan nehirler kuruyorken,
Sen olma gönlümde tek sevebildiğim…

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön