"Bir yazarın en büyük dileği, yazdığı son cümlenin, yayıncısının en büyük kabusu olmasıdır." *Terry Pratchett*"

yazı resimYZ

Sevmek

Neylersin gönlüm varsa kara sevda başında
Aşk bir azgın okyanus düşersen boğulursun
Sığmaz aşkın sinene taşırsın gözyaşında
Büyür sende damlalar coşkun deniz olursun

Asuman gamsız olmaz güneşi ona küsse
İnsan günah kirini sevapla bilemeli
Aşk uğruna en izbe çöllere dahi düşse
Sevecekse kendinden daha fazla sevmeli

Sen bir parça çürük et bir saat zembereği
Kalp odur ki yalnızca aşkı için atacak
Sevmek zaten evren de uhrevilik gereği
Var mı sevdiği için makberler de yatacak ?

Düşün bir karıncayı gece gündüz uyumaz
Bir beyaz inci gibi serer örümcek ağı
Değse yağmur damlası bir dal parçası yanmaz
Takvimler düşer miydi sevmese belki çağı

Üzgün gökler altında efkarımla yürüdüm
Ay sönük , kandil sönük , yıldızların feri yok
Ölüm beni çağırır ben onlara üzüldüm
Yürekten sevenlerin bir karış makberi yok...

k.a.gazioğlu

KİTAP İZLERİ

Masumiyet Müzesi

Orhan Pamuk

Hatıraların Varlığa Dönüştüğü Yer: Masumiyet Müzesi "Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum." Orhan Pamuk'un 2006'da Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanmasının ardından yayımladığı ilk büyük romanı olan Masumiyet
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön