"Herkesin kendi gerçeği varsa, benimki neden bu kadar erken kalkıyor?" – Dorothy Parker"

yazı resim

Bana gözlerinle sadakat sundun.
Seni gözlerine bakınca sevdim...
Sen,yalnız kalbime sihir-efsundun.
Ansızın karşıma çıkınca sevdim...

Eskiler iz arar bende kendinden,
Şair usanmadı kendi derdinden.
Söküp yüreğimi o dar yerinden,
Temiz ellerinde sıkınca sevdim.

Yüreğim bir ele sığmazdı,sığdı.
Dedim ki gün bana hiç doğmaz! Doğdu...
Vefalı yağmurlar bekledim ,yağdı...
Yüzüme damlalar akınca sevdim.

Laleyle sarardım,hazan bu dedi...
Etrafımı kızıl güller bezedi.
Her çiçek,birazcık sana benzedi.
Saçına papatya takınca sevdim.

Ey aşk,ne büyüksün,büyüdüm ben de...
Artık ölmem ben de,senin sayende.
Geçmişte canımı yakıp gitsen de...
Yarın,tüm geçmişi yıkınca sevdim...

Pişmanlık yurdundan çıkınca,sevdim...

KİTAP İZLERİ

Cumhuriyet'in İlk Sabahı

Şermin Yaşar

Cumhuriyet'in Şafağında Bir Çocuğun Adımları Tarihin büyük anlatılarını, savaşların ve kuruluşların destansı öykülerini kişisel ve dokunaklı kılmak edebiyatın en zorlu görevlerinden biridir. Şermin Yaşar, "Cumhuriyet'in
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön