Çarpıştık,
Şebekeleri sustu kendimin,
Esmer bir geceydi,
Çocuklar indi uykudan,
Gördüm,
Kalemi kırılmıştı ellerimin,
Girdi birbirine caddeler,
Oturdum çay demledim,
Hayat dedim,
Aşk dedim,
Ben aynalardaki ben değildim,
Uçurumları sevmedim hiç,
Oysa ben bir et parçası,
Bu dünyaya ne diye geldim,
Sevdim dedim,
Özledim dedim,
Tuttu iki yakamdan sevdiğim,
Ben kendimi bildim....
KİTAP İZLERİ
Gözyaşı Konağı
Şebnem İşigüzel
Osmanlı Sürgününde Modern Bir Kadının Sesi Şebnem İşigüzel, Gözyaşı Konağı’nda, 19. yüzyıl Osmanlısının boğucu atmosferini, ataerkil bir ailenin baskısıyla Büyükada'ya sürgün edilen genç bir kadının
İncelemeyi Oku
