Dudağımda ismin yâr başımda türlü efkâr.
Seni gördüğüm demde oldu gönül bîkarar.
İçimden çığlar koptu duyulmadı çığlığım.
Tutuştu sol tarafım bağrımı sardı bir nar.
Yüreğimdeki beste çalınırken aheste.
Gözlerim kapılarda yoksun çınlayan seste.
Sükûtun çığlığında kaybolurken vuslatın.
Geçeceğin yollarda çiçekler deste deste.
Som güzellik soluyor salındığın mekanlar.
Bir gün çıkıp gelsen de hiç geçmese o anlar.
Sessizlik hazin şarkı anlamaz ki duyanlar.
Gömdüm seni kalbime sanma ki ağyar anlar.
Efkârımı yazsam ben suya inan ki kanar.
Üflesem kara, buza hepsi tutuşur yanar.
Konuşmayı bilmem ki içim dertlere gayya.
Çığlığım bir çığ olur yine kendini sarar.
Ankara,17.01.2010 İ.K
