"Yazmak, bir hayaletle güreşmek gibidir; kazanırsan kimse inanmaz, kaybedersen kimse görmez." — **Terry Pratchett**"

Sensiz Sahillerde

duygularımın çok yoğun olduğu bir dönemde yazdığım bir duygu sağanağı

yazı resim

SENSİZ SAHİLLERDE
Sahilde çığlık çığlığa Martılar,
Kim bilir hangisi neredeki sevgilisini arıyor?
Sen sandım sevişen dalgaların sarıldıklarını,
Öyle ya; her nesne sadece seni sevmeye yarıyor!
İstasyona gelen her trenin seni getirdiğini düşünürken,
Aksine her kompartıman, inatla
Seni götürdü bir daha,bir daha!...
Otobüs peronlarında,
“Yolcular arasında aradım seni bir bir”
Yok oluşun işledikçe yüreğime
Yokluğuna sordum seni, kahroldum!
Kaç kere bekledim soğuk kış gecelerinde,
Buğulanmış camların arkasında,
Isınmayı akıl edememiştim
Nefesim bile üşüdü inan ki, yokluğunda…
Kaç kere bekledim kapı arkalarında
Kulağım zil sesinde, Telefon sesinde
Zamanla kapı oldum, duvar oldum umutsuzluklarda…
Sen gelme istersen, ben beklerim.
Canım tenimde durdukça,
Dünya döndükçe de bekleyeceğim.
Ve ben,
Uğrunda beklemek olmaya bile razıyım…

KİTAP İZLERİ

Yırtıcı Kuşlar Zamanı

Ahmet Ümit

Ahmet Ümit'in Yeni Romanında Hafıza Bir Suç Mahalli Ahmet Ümit, sevilen karakteri Başkomser Nevzat'ı bu kez en karanlık dehlizlere, kendi zihninin tekinsiz koridorlarına sürüklüyor. Polisiye
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön