Tanıdık gelirdi bana her gecedeki yüzü,
Gece benim için geceydi sadece,
Zamanı yutuyordu küçük mavi saat,
Kırmızında rakamlar dans ediyordu,
Haluk Levent dinliyordu biri,
Alışamadım,
Pencerelerde rüzgara dans öğretiyordu perdeler,
Deniz yine suskundu,
Yıldızlar yine yokluğun,ben anlayamadım,
Taş ve toprak,ötesi İstanbul,
Kara kınalı sevdalıların bakışlarında,
Geceye mahkumdu sana yalnızlığım,
Her sabah,
Yüreğimin kıyısına girdapları bıraktın sen,
Belki ben kendim değil,senindim tamamen,
Dokunuşundu hayallerimi korsanlar gibi yağmalayan,
Yağmurları bulutlarımda taşımayan kendimdin,
Evet sendin,eminim sevdiğim,
Sendin yüreğimden,
Aşk'a göç eden kuşlara benimle ağlayan,
Alıştım sonunda,
Ben yüzde bir kendim,yüzde doksandokuz sendim,
Sendeydim ama,
Kendim değildim....
KİTAP İZLERİ
Tutunamayanlar
Oğuz Atay
Tutunamayanların Edebi Ayaklanışı Oğuz Atay'ın anıtsal eseri "Tutunamayanlar", 1972'de yayımlandığında Türk romanında bir deprem etkisi yaratmıştı. Yarım asır sonra bile, bu sarsıntının artçıları edebiyat dünyasında
İncelemeyi Oku
