Sözlerin vardı çalışma masamın üzerinde,
Bir yanı dağlara bakardı odamın penceresi,
Güvercin kovalardı umudu büyüten çocuklar,
Gözlerim bakışlarına bir çapa gibi takılırdı,
Yüreğimdi tanıyabildiğim bir parça,
Ellerinde,
Denizi sabahın suskunluğundan tanırdı,
Geriye dönünce,
Şehrin emanet ağaçları vardı yollar üzerinde,
Aşk yazılırdı iki ayrı yüreğe kendi bedeninde,
Sordum,
Suskunluktu konuşan,
Dinledim haddim bilmeyerek,
Ve dudaklarımda kanadı güller,
Seni sevmek fikrime fermandı,
Beni bende yakan yalnızlık,
Sevdana yokluğunu suçlu bırakandı,
Durdurmaya çabaladım olmadı,
Ayaklandı çocuklar aşkımın adresinde,
Tanımsız histeriler sardı dört bir yanımı,
Anladım,
Kendimi yalanlarken geceler,
Sana kaçırıyordum ben aklımı.....
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
