"Sabahın bu kör saatinde uyanık olan tek canlı türü, ya dahi ya da delidir. Ben, henüz karar vermedim." - Mark Twain"

Şairlerin Bildiği Sır

Bu şiir parçası, şairlerin insanlara umut ve güç aşılama potansiyelini vurguluyor. Kurak zamanlarda yaşayan, hayatın akışına kapılmış insanları bir oyuncak veya beşik gibi tasvir ederken, şairlerin onlara mavi gökyüzünü ve suyu getirebileceklerini, onları silkinip kendi yüceliklerini hatırlamaya davet edebileceklerini anlatıyor. Şiir, insanın özündeki değeri hatırlatma çağrısıyla sona eriyor.

yazı resim

Hey şiirciler siz
göğün mavisini dikebilirsiniz
ve yüreğine su mesela, kurumuş insanın.
Haberi olur mu bu kurak zamanında
insanın o bir garip beşik
kim sallarsa o yana döner, bir oyuncak.
Siz diyebilirsiniz ey şiirciler;
sen var ya sen ey insan
silkin kendine gel, sen yücesin sen...
silkin kendine gel, sen yücesin sen...

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön