"Bir yazarın en büyük dileği, yazdığı son cümlenin, yayıncısının en büyük kabusu olmasıdır." *Terry Pratchett*"

Pişmanlık

yazı resim

İzlerim silinir fani dünyada,
Pişmanlık içinde ararsın artık.
Toprağın altından gelen feryada,
Cevabı kendine sorarsın artık.

Yılların kervanı geçtikten sonra,
Ruhumun mekânı göçtükten sonra,
Toprak kucağını açtıktan sonra,
Yumruğu dizine vurursun artık.

Dört adım arayla dikilir taşlar,
Ağlayan gözlerden çekilir yaşlar.
Anıdan deryada yüzmeye başlar,
Gönül yüzgecini yorarsın artık.

Fırsatım olmadı vuslat dermeye,
Hasret tepesinde hayal görmeye.
Yıllardan payıma düşen sermaye,
Bitince rüyanda görürsün artık.

Yine gök mavidir, yine gök duru,
Aklına dizilir binlerce soru.
Gönül kazanında hasret hamuru,
Yoğurup bağrına sararsın artık.

Mehmet NACAR
]

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön