"Hayatta iki şeyden kesinlikle kaçınmalısın: kötü kahve ve iyi bir hikayeyi mahveden editörler." — Mark Twain (kurgusal)"

Nerelerdeydin?

Hüzün gömleğini sırtıma giydim, / Özlem acısını ruhumda duydum. / Yalnızlık okuyla kendime kıydım, / Bu zamana kadar nerelerdeydin?

yazı resim

Elli yıl bekledim, bir tek buseni,
Bence insan üstü, farklı bir şeydin.
Nice yıllar var ki, ararım seni,
Bu zamana kadar nerelerdeydin?

Özlem denen canavara sarıldım,
Yalnızlığın kurşunuyla vuruldum.
Köşe bucak aramaktan yoruldum,
Bu zamana kadar nerelerdeydin?

Umutla çıktığım sevda yolları,
Kırdı, tutunduğum bütün dalları.
Sararıp döküldü, sevgi gülleri,
Bu zamana kadar nerelerdeydin?

Baht mı, dersin buna, ne dersen de sen.
Yas tuttum yıllardır, yüzüm gülmeden,
Boşuna yaşadım, seni bulmadan,
Bu zamana kadar nerelerdeydin?

Hüzün gömleğini sırtıma giydim.
Özlem acısını ruhumda duydum.
Yalnızlık okuyla kendime kıydım,
Bu zamana kadar nerelerdeydin?

Mehmet Nacar

KİTAP İZLERİ

Cumhuriyet'in İlk Sabahı

Şermin Yaşar

Cumhuriyet'in Şafağında Bir Çocuğun Adımları Tarihin büyük anlatılarını, savaşların ve kuruluşların destansı öykülerini kişisel ve dokunaklı kılmak edebiyatın en zorlu görevlerinden biridir. Şermin Yaşar, "Cumhuriyet'in
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön