"İnsan, aynaya bakarken gördüğü yüz kadar olgunlaşır, ne eksik ne fazla. Gerisi makyaj." - Oscar Wilde (kurgusal)"

yazı resimYZ

Kıçı yırtık palaskanın örtüsüyüm
Üstüme kaç yıllık hüzün düşmüş saçak altlarından geçerken
Soğuk memleketlerin adamı değilim
Sıcak benim içimdedir, odun at bir kere

Kalk bak, bir hesap makinasının sil tuşuyum
Üstelik kaderimde var, bozmak bir gülü
Organik gübreye susamış domates üzüncüyüm
Kim bilebilir, söyle! İçimdeki bozumu

Yakalandım, yalandır. Soğuk memleket adamıyım
Sıcaktan kaçıp kaçıp kavrulan benim
Nemi yükseltir, domatesleri kızartırım
Çiftçi sigara sarmış, elindeki nasırım

Kimse sormaz nerdeyim
Bugün yüzüm asık, nasılım?

Ben yorgan bezi, ben yastık
Ben bilmem neyin falancasıyım

Ben üstelik kumarbaz, artık
Biraz da yalancıyım

Ben makasla domatesleri ve gülleri
Her gün her gün gelir, budarım

Benden beklenmez bilirim gül bozumu
Her gün inatla dünyaya, suratımı asarım

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön