"Bazı kitaplar vardır, kapağını açtığınızda içinizden bir ses 'Kahretsin, yine mi sen?' der." — Terry Pratchett"

yazı resim

Bırakıyorum kendimi, sanki üşüdüm
Usulca süzülüyordu, hayal benim ki
Rüyalarımda da olsa, sevdayı gördüm
Can bu bedende oldukça, sever inan ki

Uyandırmasan rüyamdan, bir yıldız kayar
Üzüntü keder arası, sevdaya doyar
Zor çok zor beni anlamak, yap bana ayar
Ey karanlığın dilberi, beni sen uyar

Yıldız gibi gözlerinle, bana ışık saç
İncecikten bedeninle, kucağını aç
Raks edelim birlikte, ben takayım taç
Sabahın ışıklarıyla, uyanmadan kaç

Açmak istemem gözlerimi, sanki kaçacak
İçimde ki tutuklarım, bir bir uçacak
Mıhlandı benim içime, yara açacak
Ey karanlığın dilberi, bana koyacak

Sakinleşiyor bedenim, bir tutam umut
Ey karanlığın şafağı, beni sıkı tut
Hayatının meçhulüyüm, kaybedersen unut
Eskiye rağbet olsaymış, de beni soğut

Rüyalarımda olursun, beyaz bir güne
İncecikten bir serinlik, değme keyfime
Cama başımı dayamış, sen bedenime
Mermi gibi deldin girdin, acı yüreğime

Cebirin Defteri; 12, Haziran; 2010; Altıntaş

KİTAP İZLERİ

Öyle miymiş?

Şule Gürbüz

Şule Gürbüz’ün Zaman ve Anlam Arasındaki Yankısı Bir kitabı roman yapan nedir? Belirli bir olay örgüsü, gelişen karakterler, diyaloglar mı? Şule Gürbüz’ün “Öyle miymiş?” adlı
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön