"Bir yazarın en büyük dileği, yazdığı son cümlenin, yayıncısının en büyük kabusu olmasıdır." *Terry Pratchett*"

Mevsimi Değil

yazı resimYZ

Çalsaydı zilim, gıcırdamazdı kapım...
Şehir!
Daha bir Karacadeniz, şimdilerde...
Tütün sarmakla, makaron saymakla meşgulüm.
Nolsun; bizimde lüferimiz bu gece yine kıraça.
Hani o kızgın yağda kıvrılır ya kuyruğu havaya...
Rakı bir başka tatlı...
Çok keşişti yollarımız narkotiklerle;
Tahlilde hep beyaz çıktı kıvamında verince suyunu...

İş; misketleri atıp kaçamakta olsaydı,
Ağlardı arkamızdan akasyalar.
İşe yaramazdı topladığımız çitlembikler...
Yalpalardım çıktığında yedek tekerlekler, çarpmadım...

Sen ela değilsin, maviliği de bilemezsin...

Kimliksizsin...

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön