"En iyi edebiyat, okuyucunun 'Bunu ben de yazabilirdim!' diye düşündüğü, ama asla yazamadığı edebiyattır." - Oscar Wilde"

yazı resimYZ

MAHPUSHANE
Mahpushane dar bir alan
Biri gelir biri gider
Annem burada dert mi biter?
Biri döver, biri söver
Allah tan ki biri sever
Tutar insanın kolundan
Arkadaşındır televizyon
Belki bir gün konser gelir
Çalar dertli dertli
Mapusluk şarkısı söyler
Günler böyle gelir geçer
Dolap demir ranza demir
Penceremdeki pervaz demir
Buz gibi soğuk zemheri
Yakınlarda yas sesleri
Şaşırırsın saatleri
Af , af diyen vaatleri
Dinliyorken yıllar geçer
Kopar yavaş bağın
Ana baba ve eşinden
Çoluğundan çocuğundan
Çok sevdiğin kardeşinden
Dostlarını unutursun
Biter diye avunursun
Yıllar böyle gelir , geçer
S en ne ilk , ne son yolcusun
Mapus kervanında giden
Bu devran hep böyle döner
Yok olursun , yok olursun
Kimse bilmez , kimse bilmez
Belki de bir bulut olursun
Gökyüzünde uçup giden
Kimse bilmez , kimse bilmez
Belki de melek olursun
Uçamazsın gökyüzüne
Çünkü kantların kırık

Suat engin Yılmaz
Hakkari 2. Müdür

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön