"Bir yazarın en büyük dileği, yazdığı son cümlenin, yayıncısının en büyük kabusu olmasıdır." *Terry Pratchett*"

Lila

Tutuştu Endülüsün o masum kanatları, Taçmahalde güneşin çehresi soldu Lila.

yazı resimYZ

Tutuştu Endülüsün o masum kanatları,
Taçmahalde güneşin çehresi soldu Lila.
Yıldızlı gecelerden cemre düştü sevdaya
Yüreklerde buzların vadesi doldu Lila
Esrik zamanlar için piyale oldu Lila

Mahmur baktı, helikon dağı devrildi birden,
İlham perileri de altında kaldı Lila.
Leylak renginde açtı gönül bahçelerine
Kokusuyla aklımı, başımdan aldı Lila,
Her suya farklı düşen ebruya çaldı Lila.

Yüreğinin sesini cürüm gibi sakladı,
Yağmur damlalarını zorla yutkundu Lila
Gözlerinin içine ayrılık koru düştü,
Veranda camlarına gamla dokundu Lila,
Mayıs takvimlerinde son kez okundu Lila.

Nisan yağmurlarında dilden dile dolaştı,
Yasak kitaplardaki sırra dönüştü Lila.
Zaman bir cellât gibi gezdi sayfalarında,
Kıyamet saatinde benle görüştü Lila,
Giyotin sepetine çaresiz düştü Lila.

Mehmet Taştan

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön