"Bir yazarın en büyük dileği, yazdığı son cümlenin, yayıncısının en büyük kabusu olmasıdır." *Terry Pratchett*"

Kusursuzca Gül

Her zamanki gibi gül bir daha kusursuzca / Sakın ha!!! / Gülmelerine hasret bırakma.....!!!!!!!!! / Güzel günlerin anısına....

yazı resim

Odam sana bakıyor geceleri,
Ay ışığı artık yıldızlara vurmuyor
İçime doğuyor inadına,
Işığını benden alıp seni aydınlatıyor umutsuzca
Sen gene de gül kusursuzca

Güneş yüzüme doğuyor her gün
Uyandırmalara değil,bir o kadar daha yakmalara,
Eritmelere sana donmuş bu ruhu
Ben istemsizce üşürken yanmalara
Sen gene de gül kusursuzca

Yağmurlar yağıyor toprağa düşmeden
Bedenime takılarak
Göz kapaklarım birer kara bulut
Her kırpışımda birer yıldırım,
Dolu ve sağanak sonra
Üzülme
Sen gene de gül kusursuzca,

Daha bir çağırıyor toprak içine,
Çıktıkça yukarılara
Ne kadar dayanabilirim bu yer çekimine
Aklım hep yukarılarda
Direncim kırılsa da girsem de onun altına
Giy allarını ve gel mezarıma
Ve.....
Her zamanki gibi gül bir daha kusursuzca
Sakın ha!!!
Gülmelerine hasret bırakma.....!!!!!!!!!

Güzel günlerin anısına.... ]

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön