"Bir yazarın en büyük dileği, yazdığı son cümlenin, yayıncısının en büyük kabusu olmasıdır." *Terry Pratchett*"

Korkma

Aynı mısın? Bakışların aynı mı mesela? / Gönlün benim gibi mi? / / Kırık dökük mü? / Bekliyor musun sende? / Dönmeyeceğini bile bile... / / O umudu yaşatıyor musun? / Her gün biraz daha eriyerek... / / Korkma ölmezsin... /

yazı resim

Bütün dertlerimi unutturmuştun
oysa ki
şimdi bütün derdim sen oldun!

Gülen gözlerine baktığımda
sanki beni delice seviyordun...

Nasıl da kapıldım sana
nasıl da çektin beni içine böyle?

Her gün biraz daha tükeniyorum
Gülen gözlerin hiç eskimiyor

Anlamadım ki bunca yıla rağmen
neden unutamadım seni ?

Aynı mısın? Bakışların aynı mı mesela?
Gönlün benim gibi mi?

Kırık dökük mü?
Bekliyor musun sende?
Dönmeyeceğini bile bile...

O umudu yaşatıyor musun?
Her gün biraz daha eriyerek...

Korkma ölmezsin...

KİTAP İZLERİ

Dokuzuncu Hariciye Koğuşu

Peyami Safa

Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön