"Yarınki gazeteyi okumak için bugün ölmenin ne anlamı var ki?" *Mark Twain*"

Kaybolmus Yillarim

/ ......Eskimis bir baston, kestane rengi saclara düsmüs aklar / Ve gözlerimin altindan bana gülümseyen kirisikliklar

yazı resim

Sizin ne gelisinizin nede gidisinizin farkina varabildim
Kendime öyle dalmisimki, neydi istediginiz,
Ne buldunuz, bilemedim
Simdiyse görüyorumki cok gec olmus
Gidiyorsunuz..
Tipki digerleri gibi sizde,
Beni terkediyorsunuz
Ardinizdan ic cekmek mi olmaliydi kaderim
Ardiniz sira kendime kiziyorum hani hep derlerya
Ah keske bir sansim daha olsa,
Acaba diyorum hani deli gibi cilgin gibi haykirsam
Ölesiye haykirsam,
Gözyaslarimi sel yapsam ardiniz sira
Tükenircesine yalvarsam Allahima
Acaba diyorum ......
Yok giden sevgilim belki gelir ama yillarim asla
Biliyorum siz dönmeyeceksiniz
Beni ömrümün bu son deminde terkedip gideceksiniz.
Siz dönmeyeceksiniz
Siz farkina varamadan saygisizca yasadim tek degersiniz
Icimde yasattigim tek ukte tek sitemsiniz

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön