"Yazarlar, çoğu zaman, ne kadar az bildiklerini göstermek için sayfalar doldururlar." – Umberto Eco"

Karanlığım Olsun Yokluğun

Her şey yalandı zaten! Yalan; o eski rüyaydı...

yazı resim

Bir günü daha sil defterden,
Bir gülüşü daha yak, umarsızca...
Her şey sıradan,
Her şey yapmacık,
Her şey yalandı zaten!

Bakışlarını al benden..
Savur denizleri,
Alev alsın saçlarım!
Gözlerin ruhumda sinsi bir tuzak; kapat!
Kapat ki yürek kendi tutsaklığında yansın!

Karanlığım olsun yokluğun.
Işıksız gecelerim,
Uykusuz sabahlarım;
Bırak,
Sensiz uyusun rüyalarım...

Olmasın;
Hiç bir derman derdime!
Kendime olsun dargınlığım, inadım.
Bedenim buzdan bir çöl
Uzansın tenine...
Yanarken üşüsün,
Bırak!
Aklımda tadın,
Islak kalsın!

Kirpiklerine söyle,
Kurşun gibi yağmasın!
Sessiz olsun dilerse,
Durup durup vurmasın!

Silinsin isterse,
Adım, varlığım...
Olmadığın yerde
Anımsayan olmasın!

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön