"Yarınki gazeteyi okumak için bugün ölmenin ne anlamı var ki?" *Mark Twain*"

yazı resim

Mutluydun sen beni severken, başkaydın
Mavi denizlerde kımıldıyordu erkekliğim
Başımın üstünde ay, gözümde karaydın
Sen soğuk rüzgarlarla şarkılar söylediğim.

Dudakların uçuktu, kiraz pembesi gibiydi
Dilimi eritiyordun, kadınlığını kullanarak
Bir uçurumdan düşmek, yıldırım çarpması gibiydi
Bitiyordum sende alev alev yanarak.

Başkaydın sen, ne şule ne sultan,
Kesiyordun nefesimi, boğuktum sana.
Onları unutmuştum seni seveli, çoktan
Geberiyordum kollarında, beni bir daha sarsana.

Yalnız sonbahardı, saçlarım sırılsıklam
Güneş senin göğüslerinden doğuyordu
Ah diyordum, beni orda saklasan
Doymuyordu nefsim sana kuduruyordu.

Mutluydun sen, beni severken başkaydın
Temmuzda üşüyordun, beni terletinceye kadar
O günleri arar oldum, yine yanımda olsaydın
Severdim, okşardım soluğum kesilene kadar.

21/09/2008=18:15 ş.arap

KİTAP İZLERİ

Kendi Işığına Yürü

M. Kemal Sayar

Karanlığın Ortasında Bir Işık: Kemal Sayar'dan Toplumsal Travmaya Edebî Bir İlk Yardım Türkiye'nin kolektif bilincinin pandemi, ekonomik krizler ve depremlerin derin yaralarıyla gölgelendiği bir çağda,
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön