Çok uzun yıllar oldu,
Toprağından,suyundan,
Havandan,kuşlarından,
Camilerinden,ayrılalı..
Lakin ayrılık..
Görünüşte kaldı.
Aşkın içimden,hiç çıkmadı!
Güzeller-Güzelim,
Sevgilim,İstanbul.
Karaca-Ahmette,
Zincirli-Kuyuda,
Canımın-Canları,yatarlar.
Silivride Askerim-Şehitim.
Yine,yine,yine...
Biz seninle,iki karasevdalı.
Yaşarız,eski hayallerle..
Lakin yine güzel yine heybetli,
Gün gelir,ölümüne kavuşuruz,
Belki !
Ah,İstanbul!Uzun yıllar sonrasından
Tut ellerimi tut!
Yaşadığımı hissettiğim yer idin..
Sonbaharımda,ölmeyi istediğim
Topraksın.İstanbul,İstanbul..
KİTAP İZLERİ
Kayıp Tanrılar Ülkesi
Ahmet Ümit
Zeus Berlin Sokaklarında: Ahmet Ümit'ten Mitoloji, Cinayet ve Hafıza Üzerine Bir Roman Ya eski tanrılar ölmemiş, sadece unutulmuşsa? Ve içlerinden biri, bu umursamazlığa öfkelenip modern
İncelemeyi Oku
