"Yarınlar hepimizindir, ama bugünün kahvesi sadece benim!" - Franz Kafka"

yazı resim

Berrak bir türkü müdür ince bellideki hâl?
Gözleri aydınlatan ışık demliğin nazı.
Süzülür işve ile billur tenli bir hayal.
Buğu buğu yükselir sükunetin niyazı.

Çaydanlığın içinden geçen bize sır mıdır?
İsin hülasasını yazar mı suya kalem.
Çayın istiap haddi yıl mıdır asır mıdır?
Olur mu bir yudumu hasret yarasına em?

Suyun kaçıncı hâli cam ile hem dem olur.
Rengiyle kokusuyla efsaneleşir hayal.
Semaverin iklimi emsalsiz anı solur.
Karanfil dudaklarda busedir eşsiz masal.

Bir zarafet perisi naz ile merhaba der.
İçimizi ısıtır efsane tebessümü.
Bu gümüşî iklimde kaybolur cümle keder.
Atılır gönüllere aşkın ipek düğümü.

Gördüğümüz rüyanın tabiri ışıl ışıl.
Dudaklara dokunan nağme cana can katar.
Şerhe tasvire sığmaz buselik işli fasıl.
Göze fer olur rengi yürekler hazla atar.
Ankara, 29.07.2013 İ.K

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön