"Bir yazarın en büyük dileği, yazdığı son cümlenin, yayıncısının en büyük kabusu olmasıdır." *Terry Pratchett*"

İlk Gülücük - 51 -

yazı resim

Dün gece İzmir’de
Yağmur yağdı sabaha dek
Öylesine çok özlemişim ki sesini
Dinledim hep yağarken
Uyumuşum böylece

Sabah dinmişti yağmur
Şu an sessizlik var
O hüküm sürmekte

Babamla amcamın kabri
Suya doymuştur
Ah canım amcam
Ne iyi biriydin sen de
Siz iki kardeş
Yatıyorsunuz aynı yerde
Ne yaman özlemlerim
Ama siz görünmez yerde

Uzun dik merdivenlerin
Bitimine yakın evim
Tertemiz her şey
İlla inip çıkmaya
Mecalim olsa benim
Ama illa da
Mecal diyorum
Ve buluyorum da nitekim

Dışarı çıkıp
Yürüyüş yapmalıyım
Ah gençlik yıllarım
O yıllarda iken
Tam gaz koşardım

Yine peşin
Şükürlerim ile...
İtiraf ediyorum ki
Beni de tüm dertler
Hep sonbaharda buldu
O çok sevdiğim sonbaharda
O gözümün bebeğinde
Çok şükür Allahım
Dert çerez
Sıhhat yerinde olunca.

18.11.2008.İzmir.
Müfide DECDELİ.

KİTAP İZLERİ

ZEYTİNDAĞI

Falih Rıfkı Atay

Bir İmparatorluğun Veda Mektubu: Falih Rıfkı Atay'dan Zeytindağı Her milletin tarihinde, hatırlamaktan kaçındığı, üzerine bir sessizlik perdesi çekmeyi yeğlediği dönemler vardır. Bizim için Osmanlı İmparatorluğu'nun
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön