Güneşe bakmak gibiydi gözlerine bakmak...Asla seyre dalamamak...Daima seyretme hevesiyle aç kalmak...Gözlerinin iz düş'ümünde ölüme varmak...Son aşk için son bul'mak..Son nefes gibi...Göz yaşında tekrar doğ'mak... Aşkı bul'mak...Yıldızlara senin parmaklarınla dokunmak...Yarı çıplak bir ruhu bulup,az daha soymak.. Soya soya kalbe dokun'mak...Geçmişi unutmak...Tüm somut izleri yak'mak, gözlerine bir kez daha bakmak için , yanmayı göze almak,ve bir kez daha ölmek gözlerinde,hep aynı duyguda kal'mak...Göz yaşında tekrar doğmanın hayalini kurmak...
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
