"Herkes bir roman yazabilir, ama kaç kişi yazdığı o romanı okuyup da hâlâ kendi zekasına güvenebilir?" – Dorothy Parker"

Garip Ama İşte Böyle Vesselam!

yazı resim

Ne dedilerse inandık, inanandık
İnanmamak için neden mi aradık
Hem nasıl inanmayacaktık şaştık
En itibarlı bu insanları aday yaptık

Yanıldık, mevzuattan anlamazdık
Kanunla mı, sürekli yaşayacaktık
O zaman nerede kaldı şu insanlık
El hâsıl bir adamlığı başaramadık

Kadın dedik ya emanet telakkisiyle
Başımızın en zirvesinde ki yerinde
Böyle zihniyeti dışlayan mahfillerde
Kadın sanki bir divane bu zihniyetle

Açtıkça açıyorlar buna kılıf buluyorlar
Gariptir ki sosyallik diye yutturuyorlar
Bir başka adına da demokrasi diyorlar
Hayâsızlığı yılmadan şırınga ediyorlar

Ahmet, Mehmet, Osman kalır şaşkın
Ayşe, Hatice, Fatma Hülya ne yapsın
Zaptiyeler verilen emirlerle olur arşın
Batıdan doğacak güneş yakın mı yakın

KİTAP İZLERİ

Engereğin Gözü

Zülfü Livaneli

İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön