"Bir yazarın cenazesinde ağlayan tek kişi, muhtemelen yeni bir kitap bulamamış bir okurdur." **Terry Pratchett**"

yazı resim

Gizli sevdim seni ben,
Kimseye söylemeden…
Güller, soyunurken yenlerinden
İlk rüzgarı karşılarken.
Sabahı elerken
Kum ve denizlerinden,
Mahur bestelerin
Ötelerine giderken
Gipgizli sevdim seni ben.
Karıncalarla yük taşırken…
Yüzünü seyrederken.
Tenine dokunurken
Martılar peşine düşerken
Serçelerle saklambaç oynarken
Sular yükselirken, çekilirken
Gizli sevdim seni ben
Kimseler bilmeden…
Kar şehirlere inerken
Yağmurlar kaçışırken
Ve yıldızlar
Bilinmeye göç ederken
Ay gelirken, gece giderken
Bebeler gülerken
Gizli sevdim seni ben,
Kimseler bilmeden…
Kuşlarla dans ederken
Diller susarken
Çöller gülüşürken
Ağaçlar üşür,
Ağaçlar giyinirken
Çimenlere dokunurken
Kelebeklerden seni seyrederken
Gizli sevdim seni ben
Kimseler bilmeden…
Kayıp şehirlerin ötesinde
Hükümsüzlüğüme fermandır
Nefesler.
İnna lillâhi
Ve inna ileyhi raciûn
Velhasıl;
Gipgizli sevdim seni ben
Kimseler bilmeden…
Nurcan Yalçin

KİTAP İZLERİ

Masumiyet Müzesi

Orhan Pamuk

Hatıraların Varlığa Dönüştüğü Yer: Masumiyet Müzesi "Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum." Orhan Pamuk'un 2006'da Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanmasının ardından yayımladığı ilk büyük romanı olan Masumiyet
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön