"Bir yazarın en büyük dileği, yazdığı son cümlenin, yayıncısının en büyük kabusu olmasıdır." *Terry Pratchett*"

Elveda Sevgili Sincabım

Elveda sevgili sincabım!.. / Bir sonraki yağmurla, / Yeniden dönebilmek için sana; / Tozuyorum, / Buharlaşıyorum, / Bulut olup uçuyorum özgürlüğüme. /

yazı resim

Saatler şaşı oldu sana.
Dönmüyor yelkovanlar, akrepler şokta.
İçi boş ceviz taneleri gibi döküldü yıllar
Darmadağın.

Uzaklar,
Uzaklar girdi aramıza.
Bakar ama göremez güzelliğini, ne yapsın?
Söyle ne yapsın gözlerim?
Ne zaman gözlerimi kapasam,
Başucumda nöbetçi
Seyrine doyamadığım ela gözlerin.
Sasbahı yeşil,
Öğlesi sarı,
Gecesi kahverengi gözlerin.
Hani çocukluğumdan hatıra bir türkü şimdi.
Biliyor musun?
Seni tanıdıktan beridir,
Gecelerim kahverengi.

Hani çocukken gözlerine tuttuğum
Kız tavlayan aynaların titrek, sevişken ışığı;
Yüzünde, bedeninde gezinirken benimdin, hani?

Aşk zamanı geçince
Asırlık bir ağacı gıdıklamak gibi
Keşkesiz,
Yaşanmamış,
Yitik,
Bakaya sevgiler
Ve yaşanmamış an...
Ve sen!..
Bir ışık makası gibi kesiyorsun hücrelerimi
Enine boyuna.
Karanlığım sızlıyor gecelerce.
Yağıyorum üzerine üzerine.

Elveda sevgili sincabım!..
Bir sonraki yağmurla,
Yeniden dönebilmek için sana;
Tozuyorum,
Buharlaşıyorum,
Bulut olup uçuyorum özgürlüğüme.
] ]

KİTAP İZLERİ

Kayıp Tanrılar Ülkesi

Ahmet Ümit

Zeus Berlin Sokaklarında: Ahmet Ümit'ten Mitoloji, Cinayet ve Hafıza Üzerine Bir Roman Ya eski tanrılar ölmemiş, sadece unutulmuşsa? Ve içlerinden biri, bu umursamazlığa öfkelenip modern
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön