"Yazdığınız her kelime, okunmayan binlerce kelimenin hayaletidir. İyi uykular!" — Franz Kafka (kurgusal alıntı)"

El Beni

Gamdan kasavetten usandım bıktım, / Çaldım kılıcımı gururu yıktım. / Ezildikçe daha yükseğe çıktım, / Yere sığamıyor, sanır el beni… /

yazı resim

Gamdan kasavetten usandım bıktım,
Çaldım kılıcımı gururu yıktım.
Ezildikçe daha yükseğe çıktım,
Yere sığamıyor, sanır el beni…

Bazen gözde, bazen dildeki bendim,
Bazen geçip gitti boyumu fendim,
Bütün zorlukları sabırla yendim,
Zora kıyamıyor, sanır el beni…

Göklerde süzüldüm, yerde süründüm,
Zaman geldi renkten renge büründüm,
Bazı Mansur gibi darda göründüm,
Dara doyamıyor, sanır el beni…

Olanı dara da, yâra da verdim,
Bencilliği vura vura devirdim,
Aşkın ataşını nura çevirdim,
Nara boyanıyor, sanır el beni…

Ne usandım ondan ne de bîzarım,
Ne küserim ona ne de kızarım,
Nicedir onunla canda gezerim,
Yâre varamıyor, sanır el beni…

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön