Semaverdeki telaş menzile ermek için.
Ateşten ilham alır suya bağrını serer.
Demliğin sükûneti muradı vermek için.
İkilinin birliği ateşten güller derer.
Has ünsiyet çağında dudaklar çaya erer…
Ateş su gülşen olur şenlenir yedi düvel.
Parmaklarla kaynaşır billûrdan ince belli.
Bir buğulu masalı dudağa götürür el.
Ney üfler sade neyzen çalınmaz çifte telli.
Yok bunda aslan payı herkese yüzde elli…
Semaverle demliğin ünsiyetine gıpta.
Sudaki asaleti sağar ateşin harı.
Bu tutkuya çare yok henüz bilinen tıpta.
Zemheride çağırır buğu buğu baharı.
Tepsiye diziliyken cümle görsün neharı…
Ankara, 14.08.2011 İ.K
