Yollar ayrılmıştı,alnımızın yazısıydı
Gayret boşunaydı,olacak olacaktı
Dualarım kabul olmadı kahroldum
Seninle vardım,sensizlikten soldum
Kader kurşiniydi tam karardı
Gözler bulutluydu sellerce yağdı
Sensizliğin acısıyla nasıl yoruldum
Teselliler keder verdi vuruldum
Yok oldu sesler kaybolmuşlardı
Sanki hiç var olmamışlardı
En sonunda kahırdan dondum
Tükenmenin sızısı ile yoğruldum
Gemi yol aldı ıramaktaydı
Geri dönülmez uzun yolculuklardaydı
Kendi kendimle boğum boğumdum
Ben benden bıktım soğudum
Ayrılık acısı gönül sancısıydı
Hangi kul dünya hancısıydı
Kader böyle dedi soldum
Ömrümce çile sarıp doldum.
KİTAP İZLERİ
İyilik
Şebnem İşigüzel
Bir Yalancının Son İtirafları: Şebnem İşigüzel’in “İyilik” Romanında Parçalanan Bir Hayat Şebnem İşigüzel, çağdaş Türk edebiyatının en cesur seslerinden biri olarak, okuru her zaman rahatsız
İncelemeyi Oku
