"Bütün ölüler gibi, ben de yaşadım. Ama ne işe yaradı?" ― Samuel Beckett"

Donuyorum

İçim üşüyor sensiz

yazı resim

DONUYORUM

İçim üşüyor sensiz içim
Yalnız ve çaresiz
Ellerim, heryerim buz kesiyor
Birtek kalbim sıcak oradasın diye

Alıyorum oradan duygularımı
Bedenime dağıtıyorum
Önce tatlı bir ılıklık
Sonra yazlar geliyor

Sıcak, sıcak basıyor her yanımı
Isınıyorum, canlanıyorum
Gülüyorum, coşuyorum
Yeniden doğuyorum

Sonra gidişin geliyor yine aklıma
Yine yapraklar sararıyor
Yine bedenim soğuyor
Yine duygularım üşüyor

İşte yine kış geliyor
İşte yine önce üşüyor
Sonra donuyorum
Ve donarak sensizlikle ölüyorum.

KİTAP İZLERİ

Engereğin Gözü

Zülfü Livaneli

İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön