Hissiyatın
Kuşatan o makûs terennümüyle
Sabır düğümlerinin zemheriyi bekleyecek kanaatiyle
Kalbi kilerinde
Zihni muvazenende demlenen
Umut içinde filizlenen düşlerin muhayyilesiyle her dem
Tuval üzerine
Fırçaların raks eden suhuletiyle
İç hıçkırıkların bir bir çıkıyordu ve sancıyla gün yüzüne
Sen her ne kadar
Bir kelam etmeden dirliğe ersende
Resmettiğin meram anlatıyor her şeyi zarif güzelliğinde
Halini anlamak
Yıllara sâri suskunluğuna uzanmak
Gönül yelpazende sana ram olmak hicranınla barışmak hoş
Gün sakince çekiliyor
Güneş halindeki ahvaliyle kalıyor
Aşk hala anlaşılmıyor hangi hakikatle kalbi inkişafı biliyor
Kararan havada
Nükseden sancıların çardağında
Şayet bir şafak aydınlığı olacaksa, ölüm hakkıyla nurlaşa
Hal korkuya muttalise
Umudun solgunluğu kalbe sudur edince
Zaman durmadan anlatacak, an sende kalacaksa ne olacak
Hasredilen enler
Haysiyetten azadeleşen benlikler
Mütemadiyen artan kalbi lekeler, hüzün nağmesinde şevkler
Mustafa CİLASUN
