Duvarlarında zamanın isli gözleri.
Havasında hatıraların gizemleri.
Kendine has insanlardır müdavimleri.
Sohbetlerin demlendiği yerdir çayhane.
İsli hüzünler karışır çay buğusuna.
Acı kahvenin kıymet yetmez kokusuna.
Dalınır sohbetin orada koyusuna.
Telaşın unutulduğu yerdir çayhane.
Namı yürür güzel çay demleyen ustanın.
Yurdudur mütevazı kurulan sofranın.
Tadı başkadır,pidenin yanında çayın.
Şükrün çaya karıştığı yerdir çayhane.
Ankara,18.03.2008 İbrahim KİLİK
