Rengi cezbeder canı,
Meftun eyler fincanı.
Söyleşir bardak ile,
Ülfet sarar her yanı.
Sığmaz dar zamanlara,
Keyif verir canlara;
Muhabbete vesile,
Yol açar dostluklara.
Günün her saatinde ,
İnce belli elinde.
Götürürsün dudağa,
Yudumlarsın zevk ile.
Ab-ı hayat zannetme,
Çare olmaz ölüme;
Ama cana can katar,
Gelir dilsiz de dile.
Yudum yudum zevktir o,
Demlikte güneştir o.
Camı çevirir güle.
Bardakta nakıştır o.
Ankara,05.10.2007
İbrahim KİLİK
