"Sanırım 'yarın' kavramı, tıpkı iyi bir kahve gibi, zamanla acı bir şeye dönüşüyor." – Douglas Adams"

yazı resim

Ölesim gecede
Can çekişirim ruhunda
Süzülüver
İnce ince
Nefes nefes rüzgâra
Akıver
Pınarların şarıl şarıl tutuştuğu
El vermez
Yürek bağlanmaz uçurumlara

Bu can havlidir
Öfkenin saatler ötesi kımıldanışı
Mahşerler meydanına
He lee canım
Konulmuş postumuz
Kan-revan içinde
Alacakaranlık basıyor üstümüze
Ve bir ürperti içinde çığlıkların
Sarıyor geceyi

Can koyanda
Tezgahında
Dostun namus sofrasında
Seni yiğit
Seni sevmelere güzel
Analar seni doğurur
Yıldızların birbirine dalaştığı vakit

Bir ordu iblis mangası
Rüyalarıma akışır, sıska
Çekilir dokularımdan
Dost bildiğim akrep beslemeler
Suskun suskun ellerimi göğsüme yaslarım
Ve bırakırım cigaramdan dumandan bir bulut
Gözbebeklerime insafsızca...

Ozan Deniz Sarıtop

( esmer dergi, kaldıraç dergi)

KİTAP İZLERİ

Dokuzuncu Hariciye Koğuşu

Peyami Safa

Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön