Ateş sükun içinde semaver lâl kesilmiş
Demliğin nefesinden bir ıtır süzülüyor
Duyulan huzur sesi gönülden gamı silmiş
Elem hüzün deminde kendine üzülüyor.
Şiir oluyor katre yudum yudum içerken
Suyun haz sesi beste çay koymuşlar adını
Bazen bir gece vakti bazen de sabah erken
İçenler damağında duyuyor has tadını.
Bu güzellik sırrını ifşa eden çaydanlık
İçinden geçenleri sunuyor içenlere
Daima mütevazı şımarmıyor bir anlık
İlaç oluyor dem dem kendinden geçenlere.
Kuğu süzülüşüyle süzülüyor buğusu
Dinlemeye doymuyor bu besteyi duyanlar
Ayrı bir renk alıyor demliğinde duru su
Okunan bu besteyi erbabı olan anlar.
Ankara,03.03.2011 İ.K
