"Herkesin kendi gerçeği varsa, benimki neden bu kadar erken kalkıyor?" – Dorothy Parker"

yazı resim

Bitmez

Geçmişin yapışır er geç yakana,
Soğuk esip, deli akmakla bitmez.
Vicdan af çıkarmaz gönül yakana,
Bir gençlik resmimi yakmala bitmez.

Gıybet taşlarında nefs bileyerek,
Bütün suçu bana ciro ederek,
Yaşanmış maziye çizgi çekerek,
Çıplak duvarlara bakmakla bitmez.

Yüreğin acısı yüzüne vurur,
Yollar kaybolsa da izleri durur,
Berrak, gül kokulu, pınarlar kurur,
Sonra gözyaşları dökmekle bitmez.

İyi gün dostları yanında bekler,
Önüne çıkana, söylenmez dertler,
Yüzüne 'vah' diyen, dönsen 'oh' çeker,
Hekese sırrını açmakla bitmez.

Susmaya mecbursun anlayacaksın,
Gerçekleri görüp, ağlayacaksın,
Olmazlara ümit bağlayacaksın,
Dilinden ismimi atmakla bitmez.

Yüzünde maskedir hep gülüşlerin,
Ömrünü tüketir, iç çekişlerin,
Gururunu çiğner, sürer düşlerin,
Beyhude yollara çıkmakla bitmez.

Gönülde başlayan gönülde biter...

Gelendost

KİTAP İZLERİ

Yırtıcı Kuşlar Zamanı

Ahmet Ümit

Ahmet Ümit'in Yeni Romanında Hafıza Bir Suç Mahalli Ahmet Ümit, sevilen karakteri Başkomser Nevzat'ı bu kez en karanlık dehlizlere, kendi zihninin tekinsiz koridorlarına sürüklüyor. Polisiye
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön